Bediening van de vrouw in de gemeente


Door een aantal personen is ons gevraagd helderheid te geven over de positie van de vrouw in een
gemeente. Eén van de aanleidingen hiervoor is het spreken van een vrouwelijke spreekster geweest
in onze zondagse ochtenddienst. Mag zij, een zuster in de Heer, spreken en preken in een gemeente?
De Oudstenraad vindt van wel, onderstaand een Bijbelse onderbouwing ter verduidelijking.


In de Bijbel worden twee teksten genoemd wanneer vrouwen niet zouden mogen spreken. Dit zijn
ze:
a. 1 Tim. 2: 11- 12 Een vrouw moet zich rustig, in alle onderdanigheid, laten onderrichten,
maar ik sta niet toe, dat een vrouw onderricht geeft of gezag over de man heeft; zij moet
zich rustig houden.


Een vrouw mag geen onderricht of gezag over de man hebben. Waar gaat dit nou precies over? Het
gaat niet over gemeentelijke samenkomsten mede omdat Paulus zojuist heeft gezegd (in vers 8) dat
hij wil dat mannen overal, letterlijk “op iedere plaats” (en niet zoals de NBV vertaalt met “bij iedere
samenkomst”), bidden met opheffing van heilige handen.


De man is binnen het huwelijk het hoofd en is hij de eindverantwoordelijke. Binnen het huwelijk is de
vrouw haar man (en niet alle andere mannen!) onderdanig. Het is niet Gods bedoeling dat zij haar
man met woorden gaat overheersen. Zie ook 1 Petrus 3:1-6, waarin staat dat zij hem moet winnen
zonder woorden, zelfs als zijn gedrag niet klopt met de wil van God! Van de man wordt gevraagd
verstandig te leven met zijn vrouw en met haar om te gaan als breekbaar porselein en haar eer te
bewijzen (1 Petrus 3:7)


Er moet overigens door ons allen sprake zijn van wederzijdse onderdanigheid, zie Efeze 5:21,
namelijk in de vreze des Heren!


b. 1 Kor. 14: 34-35 Zoals in alle gemeenten der heiligen moeten de vrouwen in de gemeenten
zwijgen; want het is haar niet vergund te spreken, maar zij moeten ondergeschikt blijven,
zoals ook de wet zegt. En als zij iets willen te weten komen, moeten zij thuis haar mannen
om opheldering vragen; want het staat lelijk voor een vrouw te spreken in de gemeente.

Dit gedeelte betreft wel het spreken van vrouwen in een gemeente. Hoe kan het dat Paulus zegt dat,
zoals in andere gemeenten, vrouwen moeten zwijgen? Mogen vrouwen dan bijvoorbeeld ook niet
meezingen als er liederen gezongen worden?


Spreekt Paulus zichzelf tegen? Want eerder in de eerste Korinthebrief, namelijk in 1 Kor. 11: 5, zegt
hij dat vrouwen mogen bidden en profeteren zij het niet blootshoofds. Waarom mogen ze wel
profeteren als zij niet zouden mogen spreken? Profeteren is volgens Paulus namelijk stichtend,
vermanend en bemoedigend spreken. (1 Kor. 14:3).


In vers 26 van 1 Kor 14 richt hij zich tot de broeders en zusters, zie de NBV vertaling en zegt dat
steeds als je samenkomt, ieder iets heeft. Een Psalm of een lering of een openbaring of een tong ofeen uitlegging.
Wat hij hier opnoemt heeft allemaal met spreken te maken! Wat bedoelt hij dan met
de tekst in hoofdstuk 14: 34-35? Wat hij daar zegt legt hij meteen ook uit. Mocht de vrouw niet
snappen wat er gebeurt, moet zij de orde in de samenkomst niet verstoren, maar thuis om
opheldering vragen.


Het is goed om ons ook te verplaatsen in de situatie in het Korinthe van die tijd. Vrouwen waren toen
totaal niet in aanzien en het enige wat sommigen van hen in relatie tot hun religie mochten doen,
was hoer zijn in de afgodentempels van het oude Griekenland. Korinthe kende meer dan 1000
tempelhoeren en daar werd ijverig gebruik van gemaakt. Je herkende die hoeren oftewel hetaere,
omdat ze allemaal kaalgeschoren waren (vandaar 1 Kor. 11:5-7) en ook allerlei dingen mochten
zeggen en roepen in de heidense samenkomsten in de afgodentempels.


Als dan het Evangelie komt en mensen in de Here Jezus gaan geloven zegt Paulus dat er in Christus
geen man of vrouw, slaaf of vrije of Jood of Griek meer is (Galaten 3:26-28).


Paulus geeft in Korinthe echter richtlijnen om alles ordelijk te laten verlopen. Zodat wanneer deze
net tot bekering gekomen vrouwen voor het eerst in de samenkomsten kwamen, niet continu vragen
stelden. Tegen deze vrouwen zei Paulus: “niet in de samenkomst gaan spreken maar vraag thuis je
man om uitleg”. Temeer daar mannen in Korinthe die in Christelijke samenkomsten kwamen en daar
vrouwen hoorden spreken meteen zouden denken; “Oh, dat moeten dus de hoeren zijn!”


Zijn door God gegeven voorschriften hebben tot taak om in de gemeente alles ordelijk te laten
verlopen en geen chaos te laten ontstaan. Zie bijvoorbeeld ook 1 Kor. 14:23-25: Zorg er voor dat er in
de gemeente geen dingen gebeuren die een buitenstaander, die op bezoek komt, niet snapt of die
hem/haar belachelijk voorkomen!


De twee genoemde teksten waarin staat wanneer een vrouw niet zou mogen spreken slaan in beide
gevallen niet op het preken in een gemeente. In de eerste tekst gaat het over de verhouding tussen
man en vrouw. Het niet mogen spreken in de tweede tekst slaat op het behoud van orde gedurende
een samenkomst in die tijd in het Korinthe. Wij, Oudstenraad, zijn van mening dat een vrouw mag
spreken in een samenkomst.


Oudstenraad Christengemeente Huizen
Tijmen Duijst en Kees van Velzen

kinderkerk

Kinderkerk

zending front

Zending

Contact Info

Christengemeente Huizen
Plecht 1
1276 HG Huizen

Postbus 3029
1270 EA Huizen